Uzun zaman önce uzak bir ülkede...
...ben, Aku, karanlığın şekil değiştiren efendisi...
...serbest bırakılmış korkunç bir şeytandım.
Ama sihirli bir kılıç kullanan ahmak bir samuray savaşçısı...
...önüme çıkıp bana karşı koymaya çalıştı.
Son darbe vurulmadan önce...
...zamanda bir kapı açtım ve onu geleceğe yolladım.
Kötü ruhumun hakim olduğu geleceğe.
Ve şimdi o ahmak, geçmişe dönmenin...
...ve geleceğin kendi olan Aku'yu mahvetmenin yollarını arıyor.
Çeviri: [insomniac]
Ölümün Mevsimleri
Yaz
Bu seraplar sona ermeyecek mi?
Sonbahar
Kış
İlkbahar
Seni görüyorum.
Senin içini görüyorum.
İnce bir ruh. Merhametli bir kalp.
Bir savaşçının ruhu. Karşılıksız bir hizmet.
Evet.
Doğru olan şeyler için fedakarlık yapmak senin doğanda var.
Çok cömertsin.
Sen bir kahramansın.
Ben...
Ama seni canlı tutan ne?
Neyi arıyorsun, genç hizmetkar?
Seni bu çorak diyarlara getiren nedir?
Kaderim.
Ama onun bulunması çok zor.
O yüzden ben de yolculuğuma devam ediyorum.
Uzun süreden beri acı çekiyorsun.
Sen kimsin?
- Neden... - Gayene yardım etmek için...
...sana yiyecek vermeye, onu sunmaya geldim.
- Ama ben... - Çok yorgunsun, savaşmaktan bitap düşmüşsün.
Omzundaki bir yük gibi, arayışın sana rahat vermiyor.
Evet, ama...
Bir süre sükunet olan bir yerde kal.
Duyularını gençleştir ve gücünü topla.
İçecek su ve yiyecek yemek var.
Barış içinde ol, genç hizmetkar.
Barış içinde ol.
Ben...
Teşekkür ederim ama bunu yapabileceğimi...
Tanrıların bile arada bir dinlenmesi gerektiği doğru değil mi?
Doğru.
Ve sen bir tanrı değilsin.
Hayır.
Öyleyse neden kendini inkar ediyorsun? Bunun bir anlamı yok.
Korkma.
Kaderin seni bekliyor olacak, dinlendikten sonra bile.
Belki biraz dinlenebilirim.
Yolculuk yapmaktan yorgun düştüm.
- Gitmeliyim. - Kal. Gitmemelisin, henüz değil.
Kal. Dinlen.
Hayır, gitmeliyim.
Hayır! Kalacaksın!